Standard rasy


Kot Norweski Leśny to silna naturalna rasa, dobrze przystosowana do życia w klimacie z długimi i mroźnymi zimami. Kiedy jednak pojawiają się pytania o jego przodków to zaczynają się mniej lub bardziej fantastyczne opowieści. Mogły to być koty długowłose przywiezione przez Krzyżowców lub koty krótkowłose przywiezione przez Wikingów z wypraw na Wyspy Brytyjskie. Biologiczne wyjaśnienie opiera się na teorii, że w prehistorycznych czasach krótkowłosy kot z Europy Południowej rozprzestrzenił się miedzy innymi do Norwegii. Tutaj drogą selekcji naturalnej i wpływu surowego klimatu pojawiła się kocia indywidualność o podwójnym futrze przystosowana do trudnych warunków życia.
W samej Norwegii zainteresowanie tym kotem sięga lat trzydziestych. Jednak dopiero w latach siedemdziesiątych otrzymał wzorzec międzynarodowy i został uznany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Felinologiczne (FIFe). Norsk Skaukatt jak nazywają go w rodzinnym kraju jest obecnie jedną z nielicznych naturalnych ras. Duży, silny, muskularny kot o dzikim wyglądzie. Pełną dojrzałość osiąga między 2 a 3 rokiem życia. Kocury i kotki powinny mieć mocne klatki piersiowe. Nogi mocne i długie, a przednie krótsze niż tylne. Duże poduszki łap z kępkami włosów wyrastającymi między palcami. Proporcjonalną głowę z długim i prostym profilem. Oczy duże migdałowo-owalne. Uszy duże zakończone pędzelkami. Ogon długi puszysty, dumnie noszony do góry i wyglądający jak pióropusz. Na tylnych kończynach " portki " i charakterystyczna kryza na szyi, która jsta najwyrazistsza podczas zimy. Futro podwójne - zewnętrzna okrywa natłuszczona, po której spływa woda i wewnętrzna wełnista, która chroni przed wiatrem i zimnem. Na wiosnę, kiedy przez kilka dni utrzymuje się temperatura 15 - 20 C następuje gwałtowne gubienie wewnętrznej warstwy. Z półdługowłosego kot zmienia się w lekkie, szczupłe zwierzę z puszystym ogonem i pędzelkami w uszach.
Kot Norweski Leśny sam potrafi zadbać o swoje futerko. Dzienna toaleta zajmuje mu dużo czasu, jednak czesanie choć raz na tydzień jest wskazane i może być odbierane jako pieszczoty. Na wiosnę czesanie jest konieczne, aby kot nie wylizywał sam całego wewnętrznego futra.
Karmienie "Norwega" nie sprawia żadnego kłopotu. Jest to normalna kocia dieta.
A jakie są "Norwegi"? Jak każdy kot lubią drapanie pod broda, głaskanie. Mają przyjemny głos, delikatny i dzwoniący, choć ignorowane potrafią być głośne. Zawsze chętne do zabawy, przyjacielskie. Wobec obcych są czujne i zachowują dystans. Kot Norweski Leśny jest kotem do dziś żyjącym na wolności. W naturalnych warunkach jest zdany na siebie, ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki. Jeżeli mamy możliwość wypuszczania go na zewnątrz bez obaw to możemy ujrzeć tego wspaniałego łowcę w akcji. Skradanie się, polowanie na przelatujące owady czy ptaki, wspinanie się na drzewo i schodzenie głowa w dół, to zawsze zapiera dech w piersiach. Jest to bardzo inteligentne zwierze, które szybko się uczy i przystosowuje się do zmiany warunków. To prawdziwy członek rodziny i doskonały kompan dla czynnych domowników.

Standard rasy wg. FIFe

Wielkość: duży

Głowa: kształt trójkąta, gdzie wszystkie boki są równe; z dobra wysokością, kiedy patrzymy na profil czoło lekko zaokrąglone, a profil długi, prosty, bez załamania (bez stopu)

Broda: mocna

Uszy: duże, z dobrą szerokością u podstawy; ostre czubki; z pędzlami jak u rysia i długimi włosami wychodzącymi z uszu

Położenie ucha: wysokie i otwarte, linia zewnętrzna ucha schodzi z linia głowy w dół do brody

Oczy: Duże i owalne, dobrze otwarte, położone lekko skośnie

Ekspresja: czujna

Kolor oczu: wszystkie kolory dozwolone, niezależne od koloru futra

Ciało: długie, mocnej budowy; o mocnej strukturze kośćca

Nogi: mocne, wysoki na nogach, tylne nogi wyższe od nóg przednich

Łapy: duże, okrągłe, proporcjonalne do nóg

Ogon: długi i krzaczasty, wystarczy długość do łopatek, ale preferowany jest do szyi

Futro: średnio-długie. Wełnisty podszerstek jest pokryty przez wodoodporne włosy okrywowe, które są długie, grube i błyszczące, pokrywają one plecy i boki. Kot w pełnym futrze ma obfitą kryzę i portki, z krótkimi włosami na froncie(pyszczek i nogi).

Kolor futra: wszystkie kolory są dozwolone, również wszystkie kolory z białym; z wyjątkiem wzoru himalajskiego oraz kolorów cynamon, lila, płowy i czekoladowy. Każda ilość białego jest dozwolona, również z biała gwiazdką, białym medalionem, białą łatą na piersi, białym kolorem na brzuchu, białymi łapami, itp.

Błędy ogólne
--> zbyt mały lub zbyt delikatnej budowy kot
--> głowa okrągła lub prostokątna głowa; profil z załamaniem (stop)
--> małe uszy; osadzone zbyt szeroko; osadzone zbyt blisko
--> nogi krótkie / cienkie nogi
--> krótki ogon
--> futro suche, z kołtunami, zbyt jedwabiste.


Skala punktowa
Total:100 pkt
Głowa: ogólny kształt, nos, profil, szczęka i zęby, broda: 20 pkt
Uszy: kształt, wielkość i umiejscowienie: 10 pkt
Oczy: kształt, ekspresja: 5 pkt
Ciało: wielkość, struktura kośćca, nogi, kształt łap: 25 pkt
Ogon: długość i kształt: 10 pkt
Futro: jakość i tekstura, długość: 20 pkt
Kolor: 5pkt
Kondycja: 5pkt

autor: Grażyna Malaga [ link >>> ]
tłumaczenie ze standardu FIFE


O Klubie
Nowości (43)
Standard rasy
Hodowle (16)
Kocięta (0)
Kocury kryjące (3)
Utytułowane koty (85)
Porady hodowców (4)
Linki
Kontakt



Login:
Hasło:


© NFO 2000. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Featured photo © Eivind K. Dovik
E-mail: nfo2000@hotmail.com | Wizyt: | projekt i wykonanie: flat face studio