NFO 2000
Kot Norweski Leśny to silna naturalna rasa, dobrze przystosowana do życia w klimacie z długimi i mroźnymi zimami. Kiedy jednak pojawiają się pytania o jego przodków to zaczynają się mniej lub bardziej fantastyczne opowieści. Mogły to być koty długowłose przywiezione przez Krzyżowców lub koty krótkowłose przywiezione przez Wikingów z wypraw na Wyspy Brytyjskie. Biologiczne wyjaśnienie opiera się na teorii, że w prehistorycznych czasach krótkowłosy kot z Europy Południowej rozprzestrzenił się miedzy innymi do Norwegii. Tutaj droga selekcji naturalnej i wpływu surowego klimatu pojawiła się kocia indywidualność o podwójnym futrze przystosowana do trudnych warunków życia.

W samej Norwegii zainteresowanie tym kotem sięga lat trzydziestych. Jednak dopiero w latach siedemdziesiątych otrzymał wzorzec międzynarodowy i został uznany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Felinologiczne (FIFe).Norsk Skaukatt jak nazywają go w rodzinnym kraju jest obecnie jedną z nielicznych naturalnych ras. Duży, silny, muskularny kot o dzikim wyglądzie. Pełną dojrzałość osiąga między 2 a 3 rokiem życia. Kocury i kotki powinny mieć mocne klatki piersiowe. Nogi mocne i długie, a przednie krótsze niż tylne. Duże poduszki łap z kępkami włosów wyrastającymi między palcami. Proporcjonalną głowę z długim i prostym profilem. Oczy duże migdałowo-owalne. Uszy duże zakończone pędzelkami. Ogon długi puszysty, dumnie noszony do góry i wyglądający jak pióropusz. Na tylnych kończynach " portki "i charakterystyczna kryzę na szyi, najwyrazistsza podczas zimy. Futro podwójne - zewnętrzna okrywa natłuszczona, po której spływa woda i wewnętrzna wełnista, która chroni przed wiatrem i zimnem. Na wiosnę, kiedy przez kilka dni utrzymuje się temperatura 15 - 20 C następuje gwałtowne gubienie wewnętrznej warstwy. Z półdługowłosego kot zmienia się w lekkie, szczupłe zwierzę z puszystym ogonem i pędzelkami w uszach.

Kot Norweski Leśny sam potrafi zadbać o swoje futerko. Dzienna toaleta zajmuje mu dużo czasu, jednak czesanie choć raz na tydzień jest wskazane i może być odbierane jako pieszczoty. Na wiosnę czesanie jest konieczne, aby kot nie wylizywał sam całego wewnętrznego futra. Karmienie "Norwega" nie sprawia żadnego kłopotu. Jest to normalna kocia dieta. A jakie są "Norwegi"? Jak każdy kot lubią drapanie pod broda, głaskanie. Mają przyjemny głos, delikatny i dzwoniący, choć ignorowane potrafi być głośny. Zawsze chętne do zabawy, przyjacielskie, ale czujne, zachowują dystans do obcych. Kot Norweski Leśny jest kotem do dziś żyjącym na wolności. W naturalnych warunkach jest zdany na siebie, ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki. Jeżeli mamy możliwość wypuszczania go na zewnątrz bez obaw to możemy ujrzeć tego wspaniałego łowcę w akcji. Skradanie się, polowanie na przelatujące owady czy ptaki, wspinanie się na drzewo i schodzenie głowa w dół, które zawsze zapiera dech w piersiach. Jest to bardzo inteligentne zwierze, które szybko się uczy i przystosowuje się do zmiany warunków .To prawdziwy członek rodziny i doskonały kompan dla czynnych domowników.


Standard rasy wg. FIFe
Generalnie Wielkość Duży
Głowa Kształt Trójkątna, gdzie wszystkie boki są równe; z dobra wysokością, kiedy patrzymy na profil czoło lekko zaokrąglone, a profil długi, prosty, bez załamania (bez stopu).
Broda Mocna
Uszy Kształt Duże, z dobrą szerokością u podstawy; ostre czubki; z pędzlami jak u rysia i długimi włosami wychodzącymi z uszu.
Położenie Wysokie i otwarte, linia zewnętrzna ucha schodzi z linia głowy w dół do brody.
Oczy Kształt Duże i owalne, dobrze otwarte, położone lekko skośnie.
Ekspresja Czujna ekspresja.
Kolor Wszystkie kolory dozwolone, niezależne od koloru futra.
Ciało Struktura Długie, mocnej budowy; o mocnej strukturze kośćca.
Nogi Mocne, wysoki na nogach, tylne nogi wyższe od nóg przednich.
Łapy Duże, okrągłe, proporcjonalne do nóg.
Ogon Długi i krzaczasty, wystarczy długość do łopatek, ale preferowany jest do szyi.
Futro Struktura Średnio-długie. Wełnisty podszerstek jest pokryty przez wodoodporne włosy okrywowe, które są długie, grube i błyszczące, pokrywają on plecy i boki. Kot w pełnym futrze ma pełną kryzę i portki, z krótkimi włosami na froncie(pyszczek i nogi).
Kolor Wszystkie kolory są dozwolone, również wszystkie kolory z białym; z wyjątkiem wzoru himalajskiego oraz kolorów cynamon, lila, płowy i czekoladowy. Każda ilość białego jest dozwolona, również z biała gwiazdką, białym medalionem, białą łatą na piersi, białym kolorem na brzuchu, białymi łapami, itp.
Błędy Ogólne Zbyt mały lub zbyt delikatnej budowy kot.
Głowa Okrągła lub prostokątna głowa; profil z załamaniem (stop).
Uszy Małe uszy; osadzone zbyt szeroko; osadzone zbyt blisko.
Nogi Krótkie nogi; cienkie nogi.
Ogon Krótki ogon.
Futro Suche futro; knotted z kołtunami, zbyt jedwabiste.


Skala punktowa
Total 100 pkt
Głowa Ogólny kształt, nos, profil, szczęka i zęby, broda. 20 pkt
Uszy Kształt, wielkość i umiejscowienie. 10 pkt
Oczy Kształt, ekspresja. 5 pkt
Ciało Kształt, wielkość, struktura kośćca, nogi, kształt łap. 25 pkt
Ogon Długość i kształt. 10 pkt
Futro Jakość i tekstura, długość
Kolor
20 pkt
5pkt
Kondycja 5pkt


Ważne:
  • Futro jest rozpatrywane tylko pod względem jakości i tekstury
  • Bardzo powolny rozwój rasy powinien być brany po uwagę
  • Dorosły kocur może mieć szerszą głowę niż kotka
  • Długość i grubość podsierstka futra jest uzależniona od pory roku
  • Kocięta do 6 miesiąca życia mogą nie posiadać włosa okrywowego


Autor: Grażyna Laskowska-Malaga
Tłumaczenie nieautoryzowane przez FIFe

O Klubie
Nowości
Standard rasy
Hodowle
Kocięta
Kocury kryjące
Utytułowane koty
Porady hodowców
Linki
Kontakt
© NFO 2000. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Featured photo © Eivind K. Dovik
E-mail: nfo2000@hotmail.com | Wizyt: | projekt i wykonanie: flat face studio